De geschiedenis van de Baptisten gemeente Scheveningen gaat terug in naar 1955 waar de eerste tentcampagne werd georganiseerd. Op 13 maart 1960 werd de kerk een zelfstandige gemeente.<\/p>\n\n\n\n
Een gemeente met een verhaal<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Elke gemeente heeft haar eigen verhaal. Een verhaal van mensen die zoeken, geloven, elkaar ontmoeten en samen verder gaan. Ook onze gemeente heeft zo\u2019n verhaal. Een verhaal dat begon met een persoonlijke zoektocht naar God en uiteindelijk uitgroeide tot een gemeente op Scheveningen.<\/p>\n\n\n\n Een zoektocht naar geloof<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Het verhaal begint bij een vader die zelf op zoek was naar geloof. Hij was gereformeerd en zijn vrouw was hervormd. In die tijd waren kerkelijke verschillen nog duidelijk aanwezig. Toch was hij vooral zelf op zoek. Hij wilde weten wat het geloof betekende en begon de Bijbel te lezen. Door wat hij daarin las, groeide bij hem het verlangen om zelf te geloven en te leven vanuit dat geloof.<\/p>\n\n\n\n Toen zijn zoon werd geboren, wilde hij hem niet laten dopen. Zijn overtuiging was dat je gedoopt wordt wanneer je zelf gelooft. Maar hoe moest dat dan? Hij ging met die vraag naar de kerkenraad en vroeg of zijn zoon op deze manier gedoopt mocht worden. Zijn zoektocht bracht hem langs verschillende kerkgemeenschappen. Tot er op een dag, bij zijn viskraam in de Keizerstraat, een bijzonder gesprek ontstond.<\/p>\n\n\n\n Een gesprek bij de viskraam<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Hij raakte aan de praat met een vrouw. Zij vertelde hem over de baptistengemeente en raadde hem aan daar eens te gaan kijken. Dat deed hij. Op een vrijdagavond ging hij naar een samenkomst. Daar hoorde hij dominee Harkema spreken. De boodschap raakte hem. Hij vond dat de dominee geweldig kon spreken. Hij kwam terug. En nog een keer. Steeds meer mensen kwamen naar de samenkomsten en langzaam ontstond er een gemeenschap van mensen die samen het geloof wilden beleven. Zo begon het verhaal dat uiteindelijk zou leiden tot onze gemeente op Scheveningen.<\/p>\n\n\n\n Van evangelisatie naar gemeente<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n In 1955 werd gestart met evangelisatie. Eerst op de boulevard van Scheveningen en later aan de Zeesluisweg. Er werd niet gewacht tot mensen vanzelf naar de kerk kwamen. De gemeente ging naar buiten. Mensen werden aangesproken, uitgenodigd en betrokken bij de samenkomsten. Vanuit Tabitha kwam een grote groep mensen die zich bij de gemeente aansloot. Daarmee groeide de groep en ontstond steeds meer het verlangen naar een eigen gemeente. In 1960 werd de gemeente gesticht. De eerste samenkomsten waren onder andere in het Johan de Witt-lyceum. Daarna begon een lange reis langs verschillende locaties in Scheveningen.<\/p>\n\n\n\n Van de hoek van de Badhuisstraat en de Scheveningseweg naar een huis aan de Doornstraat. Van de Prins Willemschool naar Deogratisch en de Marcelisstraat. Later kwamen daar onder andere de Nieuwe Laantjes, YMCA en Recreon bij. De gemeente heeft door de jaren heen dus letterlijk op veel verschillende plekken haar thuis gevonden.<\/p>\n\n\n\n Klein beginnen en toch doorgaan<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Het was niet altijd gemakkelijk. Er was niet veel geld. Als gemeente moest je creatief zijn. Zo werden er zelfs kranten opgehaald om geld voor de gemeente bij elkaar te brengen. Er waren tijden van groei, maar ook tijden waarin het aantal leden sterk terugliep. Van ongeveer 80 leden waren er op een gegeven moment nog maar 13. Toch bleef de gemeente bestaan. Misschien is dat wel \u00e9\u00e9n van de kenmerken van onze geschiedenis: steeds opnieuw doorgaan. Ook wanneer het klein wordt, wanneer er weinig middelen zijn of wanneer de toekomst onzeker lijkt.<\/p>\n\n\n\n Een actieve gemeente<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Door de jaren heen ontstond er steeds meer rondom de zondagse samenkomst. Er kwam zondagsschool en tienerwerk. Er waren zusterhulp, Bijbelstudies, Bijbel-supportgroepen en kringen. Later kwamen daar onder andere de podcast en Thuishaven bij. Ook muziek heeft altijd een belangrijke plaats gehad. Er waren grote zangkoren, soms zelfs twee. Er werd gezongen met orgel en met muziekgroepen. En er werd niet uit \u00e9\u00e9n vaste bundel gezongen: verschillende bundels kregen een plek. Zingen was niet alleen iets voor binnen. Op zondagmiddag werd er bijvoorbeeld gezongen bij de Eendjesvijver en in het Westbroekpark. De gemeente was een plek waar mensen niet alleen kwamen om een dienst bij te wonen, maar waar mensen samen optrokken. Er waren volleybalwedstrijden met de jeugd, fietstochten en allerlei andere activiteiten.<\/p>\n\n\n\n Samen leven en vieren<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Gemeente-zijn betekende ook samen leven. Wanneer koren uit het buitenland naar Nederland kwamen, werden koorleden bij gemeenteleden thuis ondergebracht. De voordeur ging open en mensen werden deel van het gewone gezinsleven. Ook bijzondere momenten werden samen gevierd. Iedereen was welkom. Die gastvrijheid is een rode draad door onze geschiedenis. Niet alleen mensen die al lang bij de gemeente horen, maar ook mensen die voor het eerst binnenkomen, mogen zich welkom weten.<\/p>\n\n\n\n Een gemeente die verder kijkt<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Vanaf het begin was evangelisatie belangrijk. De tentsamenkomsten gingen jarenlang door. De tent werd een plek waar mensen konden luisteren, elkaar konden ontmoeten en kennis konden maken met het evangelie. Ook de Vakantie Bijbel School heeft jarenlang kinderen en gezinnen bereikt. Daarnaast heeft de gemeente door de jaren heen veel zendelingen ondersteund. Niet alleen dichtbij, maar over de hele wereld: onder andere in Polen, Spanje, Mali, Burkina Faso en Congo. De gemeente had daarmee altijd oog voor wat er buiten haar eigen muren gebeurde.<\/p>\n\n\n\n En dan zijn er de verhalen\u2026<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Een geschiedenis bestaat natuurlijk uit jaartallen en locaties. Maar uiteindelijk zijn het de verhalen die je bijblijven. Zoals het verhaal van het doopfont.Er moest een doopdienst komen en het bad moest worden gevuld. Om vier uur \u2019s nachts werd het aangezet. Daarna kon men weer gaan slapen. Om negen uur werd gekeken of het bad inmiddels vol was. Maar in plaats van een mooi gevuld doopbad stond er een enorme laag schuim in.Tegen de deksel van het bad had namelijk tapijt gezeten. Daar zat shampoo in. Het water was hiermee in aanraking gekomen en het resultaat was de volgende ochtend \u00e9\u00e9n groot schuimbad. Een herinnering die waarschijnlijk nog lang is doorverteld. En juist zulke verhalen maken de geschiedenis levend.<\/p>\n\n\n\n Een verhaal dat doorgaat<\/strong><\/strong><\/p>\n\n\n\n Sinds de eerste evangelisatie in 1955 is er veel veranderd. Er kwamen andere locaties. Andere generaties. Andere manieren van zingen, samenkomen en gemeente-zijn. Sommige activiteiten verdwenen en nieuwe kwamen ervoor terug. Maar de kern bleef. Mensen zoeken God. Mensen ontmoeten elkaar. Mensen zingen en bidden samen. Mensen helpen elkaar. Mensen vertellen anderen over hun geloof. Van een kleine groep mensen met weinig middelen groeide een gemeente met een lange geschiedenis. Een geschiedenis die begon met iemand die op zoek ging naar geloof. Een geschiedenis die verderging via een gesprek bij een viskraam in de Keizerstraat. Een geschiedenis van evangelisatie, samenkomsten, verhuizingen, groei en moeilijke tijden. Maar vooral een geschiedenis van mensen. Mensen die kwamen en gingen. Mensen die zich inzetten. Mensen die hun huis openstelden. Mensen die zongen, baden, evangeliseerden en elkaar hielpen. <\/p>\n\n\n\n En misschien is dat wel het mooiste aan onze geschiedenis: het verhaal is nog niet af. Ook vandaag schrijven we samen verder aan de geschiedenis van onze gemeente.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" De geschiedenis van de Baptisten gemeente Scheveningen gaat terug in naar 1955 waar de eerste tentcampagne werd georganiseerd. Op 13 maart 1960 werd de kerk een zelfstandige gemeente. Een gemeente met een verhaal Elke gemeente heeft haar eigen verhaal. Een verhaal van mensen die zoeken, geloven, elkaar ontmoeten en samen verder gaan. Ook onze gemeente…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_kad_post_transparent":"","_kad_post_title":"","_kad_post_layout":"","_kad_post_sidebar_id":"","_kad_post_content_style":"","_kad_post_vertical_padding":"","_kad_post_feature":"","_kad_post_feature_position":"","_kad_post_header":false,"_kad_post_footer":false,"_kad_post_classname":"","footnotes":""},"class_list":["post-126","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/baptistengemeentescheveningen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/126","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/baptistengemeentescheveningen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/baptistengemeentescheveningen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/baptistengemeentescheveningen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/baptistengemeentescheveningen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=126"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/baptistengemeentescheveningen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/126\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":364,"href":"https:\/\/baptistengemeentescheveningen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/126\/revisions\/364"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/baptistengemeentescheveningen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=126"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}